Het gewicht van de geschiedenis behoedt ons voor lichtzinnigheid. Behalve als het over godsdienst gaat. In DS van 26/09 vindt Jean – Luc Dehaene het hoofddoekenverbod weinig zinvol omdat we de symbolen verkeerd interpreteren. Het is nochtans ontzettend gemakkelijk om van deze symboolblindheid te genezen. Je hoeft je niet te verdiepen in de 32ste, 33ste of 59ste verzen van de Ahzab Soera’s of te luisteren naar Ayatollah Rafzanjani die orakelt dat het de plicht van de vrouwen is om hun hoofd te bedekken omdat hun haar vibraties uitstraalt die mannen opwinden, misleiden en corrumperen. De simpele volkswijsheid van Jan Leyers die moest bekomen van zijn ontsluierende weg naar Mekka is verhelderend. (DM 27/10/04) : “Als ik vrouwen vroeg waarom ze een hoofddoek droegen antwoordden ze niet omdat ik dit doe als gelovige moslima maar wel om niet besprongen te worden door moslimmannen”. De hoofddoek als schaamlapje voor het mannelijke libido. Wie zich een beetje verdiept in de vulgariserende versie van de Koran kan bij auteur Kader Abdolah terecht : “omdat Aïsha de lievelingsvrouw van Mohammed, vreemd of bijna vreemd ging, vaardigde hij een nieuwe soera van Allah uit : Zeg tot de gelovige vrouwen dat ze hun sluier tot over hun borsten laten hangen, en dat ze hun sieraad aan niemand laten zien dan aan hun mannen, hun vaders en zonen. Zeg tegen de vrouwen dat ze niet hard met hun voeten op de grond moeten stampen om te voorkomen dat het verborgen sieraad van hun voeten zichtbaar wordt. Vanaf die tijd begonnen de gelovigen hun huizen van een deurklopper te voorzien. Als ze die hoorden verdwenen ze de kamers in”. Of hoe miljoenen vrouwen al eeuwenlang gediscrimineerd en gestraft worden door een toevallig overspel van één van Mohammeds dertien vrouwen.
Het vermijdingsgedrag van de vergoelijkingslobby voor deze archaïsche discriminatie wordt merkwaardig genoeg aangevoerd door diegenen die zichzelf progressief noemen . Dat vooruitstrevende vrouwen de opmars van de hoofddoek omarmen, terwijl religie ontegensprekelijk een mannenproduct is, is verbazingwekkend. De progressieve tantes van ideologisch bouwjaar ’68, die hun hele puberteit en volwassen jaren tegen de morele en seksuele dwingelandij van roomse paters en nonnen hebben gevochten, die baas in eigen buik wilden zijn, die de beha een belemmering van de vrijheid van hun wiegende borsten vonden, verwarren nu het recht op godsdienstvrijheid met het recht op achterlijkheid. Hoe lang nog zullen ze hun vluchtgedrag verrechtvaardigen omdat hun slachtoffers tot de sociaal zwakkeren behoren of aanhangers zijn van religieus conservatisme? Hoe kun je dan van nieuwkomers verwachten dat zij zich met enthousiasme spiegelen aan autochtonen die met evenveel enthousiasme hun eigen identiteit afwijzen. De hoofddoek is geëvolueerd van religieus naar een politiek symbool. Als talentvolle meisjes hun toekomst ondergeschikt maken aan hun hoofddoek, dan is het hoog tijd om het hoofddoekenverbod tot alle scholen uit te breiden.. We kunnen toch niet blijven gedogen, verkavelen, vermijden en tolereren. De revival van de hoofddoek in het Westerse straatbeeld heeft vooral te maken met de heropleving van de orthodoxe islam. Volgens een Brits onderzoek wil 58 % van de moslims in Groot-Brittannië dat de vrouwen een sluier dragen. Opvallend is dat slechts 28 % van de moslims boven de 55 jaar dit verkiest, terwijl 74 % van de jongeren tussen 18 en 24 jaar hun vrouwen, zusters en moeders verplicht om onder een lap stof te schuilen voor de blikken van de zondige samenleving. De wijzers van de integratieklok worden per generatie teruggedraaid. Verbied de hoofddoek en het wordt een aanval op de godsdienstvrijheid en een tactisch wapen tegen de moderniteit.
De islamitische kledijcode heeft al lang zijn oorspronkelijk doel, een uiterlijk kenmerk van vroomheid, overstegen. Het is meer dan een fetisj van pubers die op zoek zijn naar hun identiteit. In een opbod van religieus fanatisme gaan mensen die tegen de Westerse waarden gekant zijn, zich vestimentair en sociaal isoleren als uiting van onbehagen, onvrede en misnoegdheid. Lappen stof als duidelijk signaal dat ze met hun rug naar de vrije samenleving willen leven. De dresscode – meestal in het zwart, symbool van rouw en kleurloosheid – beperkt zich niet tot de hidjabs, nikabs en boerka’s van de verdrukte vrouwen. De boerka is een vestimentaire gevangenis en de islamitische lijkwade van de vrijheid. Djellaba’s, soepjurken of gehaakte potskes en zelf te korte lange broeken behoren tot de revolutionaire battledress van bebaarde jongeren. Draag privé wat je wil, maar klaag dan niet dat je je eigen kansen in de maatschappij beperkt of hypothekeert.
De meeste moslims zijn van huis uit gematigd, maar hun godsdienstige leiders proberen daar verandering in te brengen, door de bestaande seculiere of christelijke structuren te gebruiken, uit te dagen en op den duur van kleur te laten verschieten. De weerbaarheid van de seculiere maatschappij wordt voortdurend getest, van hoofddoeken tot moskeeën en aparte zwemuurtjes, zodat er meer scheidingsmuren ontstaan tussen mannen en vrouwen en dat uiteindelijk het karakter, de identiteit en de waarde van onze samenleving meer en meer opschuift naar een middeleeuwse religie. Het is niet verwonderlijk dat de katholieke zuil uit nostalgie meestapt in de neo-Europese islamisering. Het is immers nog maar enkele decennia geleden dat de westerse secularisatie in een stroomversnelling kwam en zich ontdeed van het godsdienstig juk. Nochtans hebben de christenen alle belang bij een religieus neutrale staat. Door de snel veranderende demografische verhoudingen ziet het er naar dat het christendom weldra niet langer meer de religie van de meerderheid zal zijn, maar zijn historische prioriteitspositie zal verliezen. De kerken lopen leeg en de moskeeën vol. Met de multiculturele samenleving is ook de multireligieuze samenleving binnengeslopen. Deze kan alleen gedijen in een religieus neutrale staat. Godsdienst moet onzichtbaar blijven waar de staat optreed met een pretentie van neutraliteit, zegt de Nederlandse rechtsfilosoof Paul Cliteur. Dit geldt niet alleen voor rechters en politieagenten maar ook voor allerhande officiële functies. La Laicité naar Frans model. Het bevoordeelt geen enkele godsdienst, maar bestrijdt ze ook niet, het propageert de in religieus opzicht neutrale staat. Het staat voor gewetensvrijheid en godsdienstvrijheid en … elk betaalt voor zijn eigen God. Godsdienst behoort tot de privé-sfeer en godsdienstvrijheid is de vrijheid om al of niet te geloven. Het is niet de vrijheid om gevrijwaard te blijven van kritiek.
Jean Marie Dedecker
Voorzitter LDD